در اثر تأمّل و تدبّر در آيات كريمهء قرآنيّه اين اصل مسلّم مىگردد ، و حاصل آنكه خداوند در جائى از قرآن مجيد مىفرمايد : مسافران كشته‌شدهء در راه خدا به طور جاويد زنده‌اند و هرگز نميرند . وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ . « 1 » و در جائى ديگر مىفرمايد : هر چيزى فنا و نيستىپذير است مگر وجه پروردگار . كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ « 2 » . و در جاى ديگر مىفرمايد : هر چه در نزد پروردگار است بقا و ثبات دارد . ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ « 3 » . از انضمام اين آيات به يكديگر معلوم مىشود آنان كه زنده بوده و در نزد پروردگار روزى مىخورند عبارتند از وجه اللّه كه بوار و زوال به نصّ آيهء قرآن در آن راه ندارد .

--> ( 1 ) - آيهء 169 ، از سورهء 3 : آل عمران : [ و البته مپندار آنان را كه در راه خدا كشته شده‌اند ، مرده‌اند ، بلكه زنده‌اند و نزد پروردگارشان به آنان روزى داده مىشود ] . ( 2 ) - آيهء 88 ، از سورهء 28 : قصص : [ همه چيز نابود است مگر وجه خدا ] . ( 3 ) - آيهء 96 ، از سورهء 16 : نحل : [ آنچه در نزد شماست پايان مىپذيرد ، و آنچه نزد خدا است باقى است ] .